<h2>Bilateria</h2>

<p>
Zwierzęta dwubocznie symetryczne (Bilateria) – zwierzęta charakteryzujące się pierwotnie dwustronną (bilateralną) 
symetrią budowy ciała, trzema warstwami różnicującymi się w trakcie rozwoju embrionalnego oraz obecnością otworu 
gębowego i odbytu. Grupa ta obejmuje większość zwierząt (około 1,2 mln znanych gatunków), w tym mięczaki, 
stawonogi i strunowce. Pojawiły się w późnym prekambrze (ediakar), a ich rozkwit nastąpił około 580–520 mln 
lat temu (eksplozja kambryjska). Najstarszym znanym zwierzęciem dwubocznie symetrycznym jest Vernanimalcula – 
odkryta w skałach pochodzących z chińskiej prowincji Kuejczou.
</p>


<p>
Symetria bilateralna rozwinęła się u tych zwierząt w związku z ich zdolnością do ruchu postępowego. Aktywne poruszanie 
się wykształciło polaryzację ciała, które zróżnicowało się na część przednią i tylną oraz brzuszną i grzbietową. 
Symetria budowy ciała organizmu zwierząt o prostszej niż Bilateria morfologii – gąbek (Porifera) i promienistych (Radiata) – 
oparta jest na centralnie położonej jamie otoczonej ścianą ciała. Pojawienie się środkowego listka zarodkowego zwanego 
mezodermą doprowadziło u bardziej zaawansowanych ewolucyjnie Bilateria do powstania celomy (wtórnej jamy ciała). 
Prawdopodobnie był to jeden z czynników, które przyczyniły się do ich sukcesu ewolucyjnego. 
Obecność mezodermy jest cechą charakterystyczną dla wszystkich Bilateria.
</p>


<p>
Filogeneza Bilateria nie została jeszcze wyjaśniona. Prawdopodobnie pochodzą od kolonijnych jamochłonów. 
Istnieje kilka hipotez dotyczących ich dalszego rozwoju. Tradycyjny pogląd na ewolucję zwierząt o 
dwubocznej symetrii ciała zakładał rozwój poziomu organizacji na podstawie hipotezy jam ciała – 
od form najprostszych, charakteryzujących się brakiem celomy (pierwotnojamowce – Acoelomata) 
poprzez organizmy, u których pojawił się pseudocel (wtórnojamowce pozorne – Pseudocoelomata), 
aż do zwierząt celomatycznych, czyli wtórnojamowców (Coelomata). Alternatywną koncepcją, którą wprowadził 
Karl Grobben na początku XX w. był podział na pierwouste (pragębowce, bez wtórnego otworu gębowego) i wtórouste (wtórnogębowce, pragęba zarasta lub przekształca się w odbyt).
</p>


<p>
Na podstawie dalszych badań morfologicznych, embriologicznych i genetycznych wyróżniono 3 główne klady:Deuterostomia, Ecdysozoa i Lophotrochozoa.
</p>


<p>
Problematyczne okazało się ustalenie pozycji płazińców (Platyhelminthes), zwłaszcza niewielkiej grupy morskich robaków wirkokształtnych (Acoela i Nemertodermatida), 
tradycyjnie zaliczanych do wirków. Na podstawie cech morfologicznych umieszczano je jako grupę wyjściową Bilateria (jeśli przyjąć strukturę bezjamową za cechę 
najbardziej prymitywną) lub wśród lofotrochorowców (jeśli uznać małe wymiary i uproszczoną budową jako wynik redukcji i regresji). 
Szeroko zakrojone badania molekularne dotychczas nie wyjaśniły tego problemu.
</p>


<p>
Ponieważ zwierzętom wtóroustym (Deuterostomia) tradycyjnie przeciwstawiano pierwouste (Protostomia), a klady Lophotrochozoa i 
Ecdysozoa obejmują większość zwierząt pierwoustych, obecnie przyjmuje się następującą 
</p>

